Węzły przypomnienie
Przyspieszony kurs i małe przypomnienie wiedzy z zakresy wiązania i przeznaczenia podstawowych węzłów żeglarskich. Takich, z których każdy żeglarz korzysta na co dzień. Znajomość dwunastu najważniejszych węzłów żeglarskich wystarczy, żeby zawiązać na jachcie wszystko, co jest potrzebne do jego uruchomienia i bezpiecznego żeglowania.
1. Węzły żeglarskie – PROSTY PŁASKI

W starożytności uznawano go za węzeł magiczny. W Egipcie faraonów jego wykorzystanie jako elementu zdobniczego było przywilejem kapitanów. W Rzymie narzeczeni wplatali girlandę z węzłów płaskich, które – jako omen płodności – rozwiązywał młody małżonek w trakcie... nocy poślubnej. O praktycznym zastosowaniu węzła prostego pisał w swoim dziele „Iatricon Synagogos” bizantyjski lekarz Oribasius, żyjący w końcu IV w., zalecając chirurgom zszywanie nim ran ciętych.
Używany powszechnie przez żeglarzy basenu Morza Śródziemnego, Bałtyku i Morza Północnego węzeł prosty został opisany po raz pierwszy w literaturze żeglarskiej przez Johna Smitha w „Elementarzu Morskim” z 1627 r. Zdaniem Smitha każdy marynarz powinien znać trzy węzły: prosty, pętlę stałą (czyli węzeł ratowniczy) oraz węzeł skrótowy zwykły (skrót podwójny). W jachtingu węzeł prosty, zwany także węzłem płaskim, służy do: łączenia dwóch lin o jednakowych czy zbliżonych średnicach lub do wiązania refsejzingów do bomu przy refowaniu grota lub bezana.
Zalety: prosta konstrukcja, dobra wytrzymałość węzła dla lin o identycznych średnicach, z których uformowano węzeł, nie ślizgają się przy obciążeniu do 20% nominalnej wytrzymałości użytych lin) i łatwe rozwiązywanie zaciśniętego mokrego węzła.
Wady: węzeł „ciągnie się” przy dużym obciążeniu i szarpnięciach, zwłaszcza gdy liny są śliskie. Przy różnicy średnic większych niż 33% lina cieńsza wysnuwa się z węzła.
Zalecenia: należy używać węzła prostego przy refowaniu w przypadku łączenia lin o rożnych średnicach wzmacniać go, wiążąc półsztykiem końcówki na równoległej linie pracującej. Prawidłowo uformowany węzeł prosty ma – patrząc z góry – liny pracujące jako przedłużenie z jednej, a końcówki jako przedłużenie z drugiej strony. Nawet bardzo mocno zaciśnięty węzeł prosty łatwo jest rozwiązać, energicznie szarpiąc linę. Nieprawidłowe „przeplecenie” lin tworzących węzeł daje w efekcie tzw. węzeł złodziejski, połowę słabszy od prostego, lub „babski” – słabszy sześciokrotnie i bardzo trudny do rozwiązania.
2. Węzeł ŻEGLARSKI CUMOWY

Opinia autorytetów, czyli Clifforda W. Ashelya („Book of knots”), Cyrusa L. Day'a („The art. of knotting and splicing”), Maria Bignona i Guido Regazzoniego („ The complete guide to knots”) jest jednoznaczna – wśród węzłów cumowniczych węzeł żeglarski (inaczej: cumowy, cumowy żeglarski, łańcuchowy, ang. backhanded hitch) jest najlepszy!
Więcej…